Home About Us Verhalen Spoken Word Poëzie Muziek Films STUPID
BLOGS GALLERY BLOG WITH US: If you identify with the ideals of tisSTUPID,  send us your blogs.Tell us and the world What you think about any Subject - anonymously
STAY IN TOUCH CREATED BY:R.BHAGGAN COPYRIGHTS 2017
Share on Facebook Share on Twitter Share via e-mail Share on Stumble Upon Share on Tumblr Share on LiveJournal Share on LinkedIn Share on Google Bookmarks Share on Digg Share on Newsvine Share on Reddit
Blogs Stupid Gallery

Een van de meest onbeantwoorde vragen is; “wat is liefde?”. De vraag is vaak gesteld omdat men het gevoel, fysiek, niet kan identificeren. En wat liefde is, verschilt dan ook van persoon tot persoon, dus hoe kan je nou precies zeggen als jou manier van lief hebben correct of fout is? Een goede kennis vraagt vaak aan anderen; “wat is leven”. De definitie van leven is dan ook wel verschillend en dan niet va persoon tot persoon alleen, maar dan ook van moment tot moment. Nu de vraag; ‘waarom deze twee onderwerpen bespreken?’. Als we kunnen stellen dat zonder leven men niets kan realiseren, dan is het makkelijk te concluderen dat zonder leven je niet lief kan hebben. Maar liefde heeft dan weer weinig te maken met de gang van leven, terwijl het leven bepalend is van hoe men lief heeft.

Hou nog even vol.

Bij een seminaar werd geleerd dat puur natuurkundig, het begrip donker niet bestaat. Door het gebrek van licht, ontstaat er donker, wat inhoud dat het geen wij waarnemen als donker gezien moet worden als minder verlicht. Met die stelling in gedachten heb ik liefde geanalyseerd. Omdat men altijd zegt, “there is a thin line between love and hate”, dacht ik, wat als je niet kan haten zonder liefde. Met die gedachten begon ik toen te schrijven (mijn manier van brainstormen). Ik kom dan op de conclusie dat je niet kan haten zonder lief te hebben. Lijkt vreemd maar bedenk het maar even. Haat ontstaat door handelingen (zijt het verbaal of non-verbaal) van de mens die jou niet goed zitten. Dit omdat hun handelingen je zijn verstoren of bedreigen. En wie houdt niet van zichzelf? Maar dat is dus maar een voorbeeld.

Het leven heeft je opgevoed met verschillende explosies die verschillende mooie dingen uit jou leven vernietigde en/of uit je leven rukte. Doordat deze opvoeding niet begeleid is geworden, kijk je terug naar de momenten als een deel uit de geschiedenis die niet meer relevant is. Je hebt zoveel kwijt geraakt dat je lief had, en alleen liefde kan aangemerkt worden als de schuldige, dus waarom liefde niet haten, want je wilt geen pijn. Je verandert je pad, maar zoals we eerder geleerd hebben, niets dat deel van je is kan je negeren. Dat is net een hond die boos is op zijn staart want hij kan het niet pakken dus begint het te negeren. En als je iets lang genoeg heb negeert verandert de perceptie ervan tot het onherkenbaar wordt. Wat inhoud dat je niet meer herkend wanneer je liefde of affectie ontvangt en vergeet het vaak genoeg ook te geven. Het maakt niet uit hoe goed je het kan negeren, liefde, staart altijd terug en je haat dat je niet er van af kan, wat kan leiden tot innerlijke stribbelingen. Dat is dan ook een gevaarlijk punt.

Ik denk dan terug aan de comedy film van de jaren 90, ‘liar liar’ waarin Jim Carey de rol van een advocaat vertolkt die niet kan liegen. De plot alleen maakt de film grappig. In deze film is er een scene waarin de hoofdacteur zich zelf aftakelt in de toilet ruimte van het rechtsgebouw, en aan iemand zegt die hem vraagt wat hij aan het doen is, “I’m kicking my ass, do you mind?”. Dit is pure comedy en ik heb er echt om gelachen. Een mindere komische film is de psychopathische thriller, fightclub. In deze gaat het om een man die een gespleten persoonlijkheid heeft en dan nog fysiek vecht met die andere “ik” in zich. Iedereen kent nog de regel van fightclub, niemand praat erover. Precies zo zitten we innerlijk te vechten over het wel of niet ondernemen van een bepaalde handelingen. Beginnen te denken aan de consequenties of wel de gevolgen daarvan. En we praten er niet over. Kom ik dan terug op het punt “het leven heeft gevolgen op hoe men lief heeft”.  

En we kunnen dat allemaal begrijpen. Want als je iedereen die jij lief hebt kwijt bent, zit je alleen te kijken en vraagt je dagelijks af wat voor zin het nog heeft om lief te hebben als de volgende persoon toch ook weer weg zal gaan (op welke manier dan ook). Men vergeet hoe begripvol een liefdevol mens kan zijn als jij je oorlogsverhalen deelt. Jij je wonden likt zodat ze helen. Maar je pad veranderen is veel makkelijker dan het herleven van alle nare ervaringen. Het staan in een ruimte, je ziel zien rennen, je reflectie in vlammen en jezelf zien vergaan met elke andere seconde van de dag omdat je op hebt gegeven en maar leeft om te leven. Dagelijks maskers polijsten om door de dag heen te komen. Dat is zo comfortabel, om maar te accepteren dat het leven niets goeds zal opleveren en maar verder gaan tot het einde op de stoep staat. Om gelijk te krijgen in elke discussie over je manier van leven noem je dan alle slechte ervaringen op en roept nooit de mooie momenten op. Omdat daar liefde heerst, en jij haat liefde, omdat het, in jou gedachten, je pijn toebracht. Maar liefde heeft weinig te maken met de gangen van het leven terwijl het leven bepalend is, voor hoe jij lief hebt. Want elke ervaring verandert je perspectief op het aspect, in deze dus, liefde.

Om terug te komen op wat eerder gesteld werd; ‘liefde heeft weinig te maken met de gangen van het leven’, is een van de weinige toevoegingen die liefde geeft aan het leven: hoe dat ervaren wordt.  We kunnen in een depressieve cyclus geraken doordat we steeds denken dat men niet van ons houdt (of ons haat). Wat in de meeste gevallen een verkeerde invulling is van de ontvangen emoties (denk eraan dat men niet kan haten zonder lief te hebben). Dat dan weer te maken heeft met de opstelling, ‘ik haat liefde’. Wat inhoud, dat je nooit liefde zal ontvangen als jij je niet openstelt het te ontvangen. Dus; als de angst voor de gevolgen je niet tegen houden, zeg je gewoon wat op je hart zit en ben je dus vrij.

Maar dan nog; “wat is liefde?”, voor de mensen die deze vraag niet kunnen beantwoorden hebben dus een storing in de communicatie met hun ziel en dus gevoelens.

LIEFDE VS HAAT