Home About Us Verhalen Spoken Word Poëzie Muziek Films STUPID
BLOGS GALLERY BLOG WITH US: If you identify with the ideals of tisSTUPID,  send us your blogs.Tell us and the world What you think about any Subject - anonymously
STAY IN TOUCH CREATED BY:R.BHAGGAN COPYRIGHTS 2017
Share on Facebook Share on Twitter Share via e-mail Share on Stumble Upon Share on Tumblr Share on LiveJournal Share on LinkedIn Share on Google Bookmarks Share on Digg Share on Newsvine Share on Reddit
Blogs Stupid Gallery

Als alles dat we weten we geleerd hebben op school, dan zal de school wel een degelijke bijdrage leveren aan de neergang van ons land, vind je zelfs niet? Een tijdje geleden sprak ik met iemand over voorbereiding en die zei toen; voorbereiding begint op school, en dan de manier waarop jij je voorbereid op de lessen van de leerkracht en niet zijn repetities. Als je dat daar niet doet, zal jij je moeilijk kunnen aanpassen later in het leven. Te begrijpen dat het in Suriname niet makkelijk kan omdat de leerkracht niet altijd van te voren zijn stof doorspeelt, en precies daarover wil ik het dan hebben.

Sinds ik begon te werken vroeg ik mij af waarom ik verschil, in de uitvoering van het werk, van de andere mensen. Waarom lijkt het altijd erop alsof ik meer geef dan een ander. Maar ik maak me dan ook weer schuldig aan het vreemd op kijken naar de persoon die meer geeft dan elk ander persoon, om het werk gedaan te krijgen. De mensen die dus bekend staan als de billenlikkers. Mijn vorige werkgever en ik, waren verwikkeld in een discussie over de manier waarop ik zaken benader. Hij wilde graag dat ik mij een beetje socialer opstelde naar mijn collega’s en dus niet zo zwart op wit moest zijn. Ik verduidelijk dat een directeur mij tussen de letters door zegt, “don’t break the rules, but bend them from time to time”. Dat is voor mij vreemd, en vroeg hem gelijk om dan ook de regels van het bedrijf dan te veranderen want dat de enige manier is waarop ik wens te werken. Maar dat leren we dan ook te doen op school. Een zogenaamde ezelbrug die het probleem zal verhelpen. Dus wij zullen dan ook bochten maken om zaken te realiseren zonder enige ophef of controversie. Terwijl ik dan mij opstel als, “waarom makkelijk als moeilijk”.

Je kan daarom goed snel doorhebben wanneer iemand niet in Suriname of traditioneel Surinaams gestudeerd heeft. Want hier leren we onze kinderen dat de docent de baas is, en die stellen zich ook zo op. Je kan daar ook niets aan doen, en tegen praten is dan ook een probleem. Daarom zeggen leerkrachten dat de tijden veranderen en bepaalde zelfs om bescherming vragen. Dit bied de leerlingen de ruimte niet om innovatief te zijn, en als je het jong niet geleerd hebt, wordt het alleen maar moeilijker om je anders op te stellen later in organisaties waarbij er sprake is van enige gezagsverhouding. Dit zullen we moeten verleren zodat we eindelijk een natie kunnen creëren waarbij wij niet blindelings accepteren wat ons gedoceerd wordt, en afgaan op nader uitleg of onderzoek om het geen wat jij vertelt, beter te begrijpen of zelfs meer ervan te leren. Dus vrij zijn in denken en zelfs mogelijkheden te bekijken hoe het beter kan, i.p.v. kijken wat de docent zegt dat gedaan moet worden, en het doen. We hebben altijd geleerd dat de docent komt met haar programma en de regels, dus kunnen het niet opbrengen om aan te geven wat we eigenlijk nodig hebben, soms zelfs, als een “leider” er duidelijk om vraagt. Daardoor blijven we steken in een cirkel van, we gaan doen, maar je weet niet hoe te doen, dus iemand moet me leren om te doen, maar heb geen geld of tijd om het op dit moment te leren. En blijven dus stil en kijken hoe het verder zal uitpakken.

Er zijn dan wel uitzonderingen, die ondanks dit onderwijs systeem van “DOEN, en stel geen vragen” toch nog innovatief en oplossingsgericht denken. Want alleen dat brengt ons verder. Maar dat is ook vreemd in Suriname, maar we gaan niet teveel tijd daaraan besteden. Het is natuurlijk zo dat een ieder dit zou kunnen aanleren als die tenminste de brein daarvoor heeft, maar laten we dan werken met het oud gezegde, jong geleerd is oud gedaan. Als de mentaliteit van ons kan veranderen vanaf jongs af, dan geloof ik wel dat we over zo een 50 jaar wat verandering in kunnen zien. Maar, we zullen ook eerst moeten werken aan de mensen aan top, waar de meeste mensen zitten zonder enige discipline of kennis over hoe zaken voor te bereiden en nog minder hoe zij het moet uitvoeren. En praat je met mensen over werken aan de basis van hun persoonlijkheid, dan denken ze dat het even snel gaat als het aan en uit schakelen van een lamp, terwijl ze nog niet eens weten hoe dat te kunnen doen. En dat is dan precies het probleem, het lappen van gaten waarbij de eigenlijke bodem mijlen verder is dan je ogen kunnen zien. Maar het gat moet buiten zicht blijven, dus dan maar het snel dicht doen zodat we “vredig” met elkaar kunnen leven. Maar, zijn we dan werkelijk vredig met elkaar of tolereren we gewoon het niet ethisch verantwoord gedrag van elkaar?

Creatie van  Innovatieve Suriname